- Zgasł mi silnik na światłach. Zaczęłam sama przepychać samochód w mniej kolizyjne miejsce, ale on nawet nie drgnął. Ciężki jak cholera. Spytałam dwóch miłych panów, czy mogliby mi pomóc, ale bardzo się spieszyli do pracy i mieli garnitury. Tak właśnie powiedzieli. I wtedy podeszła do mnie starsza pani. Bardzo starsza. Odstawiła wózek z zakupami na bok i razem ze mną zaczęła pchać moją kupę złomu. Przyłączyła się do nas jeszcze jedna pani (też w wieku emerytalnym) i dziewczyna, która miała w nosidełku na piersi małego chłopca. Kierowca, który stał za mną przestał trąbić i robić pantomimę, a my ze spokojem wpakowałyśmy się na chodnik.
- W końcu odpalił?
- Tak, ale gdy go pchałyśmy, to dziewczyna z dzieckiem powiedziała, że akurat przechodziła, bo idzie po kurczaka na obiad, a wtedy starsza pani jej powiedziała, że najlepsze kurczaki można kupić w zupełnie innym miejscu. Ustaliły dokładnie lokalizację kurczaków i obgadały jeszcze, jak zorganizować wiejskie jaja...
- To ile wy pchałyście ten samochód?
- 20 metrów...
- Nie pytam o dystans, tylko o czas. Ile godzin!?
- Mogłabyś być ciszej, bo nic nie słyszę?
- Weszłam na stronę latarnika wyborczego i zrobiłam sobie test, stwierdzający, który kandydat najbardziej odpowiada moim poglądom politycznym.
- Zadzwoniłam do niego i powiedziałam, żeby zadzwonił do niej i powiedział jej, żeby to zrobiła. Tylko nie mów nikomu, że to ja, bo będzie głupio, jak się wyda.
- Nie mogę się zdecydować... Chciałabym, żeby były brązowe z ciemnymi podeszwami - nie będą się brudziły w samochodzie... Ale znowu latem - brązowe?
- ... i gdy usiłowała wydeklamować siedem grzechów głównych, zaczęła w charakterystyczny sposób spoglądać w sufit i nagle powiedziała tym swoim słodkim, ośmioletnim głosikiem: umiarkowanie w jedzeniu i piciu.
- Numery autobusów zaczynają się od 51. A gość, który układał trasy autobusów specjalnie wszystko tak pomieszał, żeby na żadnym przystanku nie zatrzymywały się kolejne numery.
- Możesz mnie jutro odebrać około 16.00?
- Wiesz, że relikwie mają stopnie?
- Halo...
