sobota, 11 marca 2017

racjonalną


- W zasadzie jestem osobą racjonalną. W zasadzie. Z wyjątkiem tych momentów, kiedy z racjonalnością nie mam nic wspólnego.

No bo na przykład: czy jest możliwe, żeby osoba racjonalna i mocno stąpająca po ziemi, wierzyła w przekazywanie energii innym ludziom? Na odległość?
Albo czy ktoś, kto kieruje się szkiełkiem i okiem, uważa, że płomień zmienia energię pomieszczenia i nawet mała zapalona świeczka pomaga mu się skoncentrować?

impresariat.skene
Albo czy ktoś, kto wierzy w wyniki odczytywane z urządzeń pomiarowych, wchodząc do jakiegoś pomieszczenia natychmiast czuje, czy osoby które są w nim, mają dobre relacje?
A czy ktoś, kto wierzy tylko w to, co daje się dotknąć palcem, radzi sobie z problemami, zmieniając je w myśli w znaczki pocztowe?
- Mówisz o sobie?
- Nie, no co ty... Ja racjonalna jestem.

czwartek, 9 marca 2017

zakrzywienia

fisie.pl
- Człowiek ma czasami taki dzień, że lepiej nie mówić. Dochodzi do zakrzywienia energii kosmicznej i wszystkie smutki świata zbierają się w jednej, ograniczonej przestrzeni. Tak zwana czarna dolina. I gdy człowiek wpadnie w taką dolinę, to nagle uświadamia sobie, że wszędzie dookoła ludzkość porusza się swoim zwykłym, radosnym tempem, a w czarnej dolinie czas utknął w miejscu w pozycji "gorzej być nie może". O czymkolwiek pomyśli - tam w najlepszym przypadku źle. Każda sprawa grozi awarią, rusztowania życiowe źle dokręcone, woda optymizmu zmętniała, a zielone łąki wiary, nadziei i miłości zostały przykryte krowimi plackami.
- Ale co się stało?
- No właśnie. I jeszcze najlepsza przyjaciółka zadaje najgorsze pytanie świata, na które nikt nie zna odpowiedzi...

wtorek, 7 marca 2017

pomylili

Domofon:
- Listonosz, dzień dobry. Polecony do pani.
- A, bardzo proszę. Już otwieram.

Adonai.pl
Podpisując konieczne dokumenty:
- I znowu pomylili się w nazwisku. Ja nazywam się Kalina Kwiatowa, a napisali Kwiatkowska. Ciągle się to zdarza.
- A imię się zgadza?
- Tak. Chociaż... Napisali Halina, a ja jestem Kalina.
- To jak się pani nazywa?
- Kalina Kwiatowa.
- Ale na kopercie jest Halina Kwiatkowska.
- To się może zdarzyć. W dzisiejszych czasach...
- A adres, jaki tu jest?
- Ulica Kaliny 8d.
- No tak, ale na kopercie jest adres ulica Kaliny 10e. Wie pani, ja jednak przejdę się pod 10e i spytam, czy tam mieszka jakaś pani. Zaraz wrócę do pani i wszystko się wyjaśni.

Po około 4 minutach:
- Wie pani, to naprawdę zaskakujące, ale pod adresem: ulica Kaliny 10e mieszka pani, która się nazywa Halina Kwiatkowska... To był list do niej...

Tak to właśnie usiłowałam zawłaszczyć sąsiadki osobowość prawną, ale się nie udało... ;-)

poniedziałek, 6 marca 2017

pralce

- Myślisz, że tę kurtkę można wyprać w pralce?
jeja
- A co jest narysowane na wszywce?
- Nie ma wszywki. Przecież sama ją ucięłaś.
- A... Faktycznie. To można.
- A skąd wiesz?
- Lata doświadczeń, mądrość przekazywana z pokolenia na pokolenie, wrodzona inteligencja i znajomość sprawy, a ponadto tajna informacja, że gdyby nie można było w pralce, to już dawno byś tej kurtki nie miał, gdyż prałam ją wcześniej kilka razy.
- To po co pytałaś o wszywkę?
- Dla lepszego wrażenia.

niedziela, 5 marca 2017

ząb

- Co ci się stało?
demotywatory
- Rośnie mi ząb mądrości. Powiększyły mi się od tego węzły chłonne, boli mnie cała szczęka, nie mogę jeść i źle się czuję.
- Ząb mądrości w twoim wieku!?
- Czułam, że szczerość w tym wypadku nie będzie nagrodzona. Mogłam powiedzieć, że uderzyłam się w szczękę o futrynę, gdy w nocy szłam do łazienki...
- A wiesz, że atak futryny do ciebie pasuje?
- A ząb mądrości nie? Dzięki...

piątek, 3 marca 2017

zasnąć

- Ale jak mogłaś zasnąć w kinie?
- Co za głupie pytanie! Normalnie! Zamknęłam na sekundę oczy, a one się otworzyły po dłuższej chwili.

załamka.pl
- Jak bardzo dłuższej?
- No... Tak, że nie widziałam pół filmu. I zupełnie nie rozumiem, dlaczego oni upchnęli te pół filmu akurat w ten moment, który przespałam...

środa, 1 marca 2017

parkingu

- Zgubiłam samochód na parkingu pod centrum handlowym.
- Nie zapamiętałaś, gdzie zaparkowałaś?

MotoWiocha.pl
- W zasadzie to zapamiętałam. Tylko zapomniałam, że po chwili przestawiłam samochód, bo znalazłam bliżej wejścia wolne miejsce...
- Ile Ci to wszystko zajęło?
- Jakieś 5 minut, 3 kg wagi, osiemnaście zmarszczek i 115 siwych włosów.

poniedziałek, 27 lutego 2017

wlewu

- Myślisz schematami. Jak nauczyciel - to mądry i cierpliwy. Jak lekarz - to etyczny. Jak ksiądz - to empatyczny. Jak pan na stacji benzynowej - to wie, że trzeba zamknąć wlew paliwa po zatankowaniu. A tu życie nie jest takie proste, jakbyś chciała...
petroko
- Ale żeby nie zamknął wlewu?!
- No nie... Z tej całej listy dziwi cię tylko ten gość, co nie zakręcił ci wlewu paliwa? Nieetyczny lekarz i durny nauczyciel nie robią już na tobie żadnego wrażenia?!
- Robią, ale nie dziś...

niedziela, 26 lutego 2017

awarią


- Odwiozłam córki do ośrodków edukujących nieletnie czarownice, a w drodze powrotnej wstąpiłam na cmentarz. Wyrzuciłam wypalone znicze, sprzątnęłam resztki gałęzi i wróciłam do domu. Z rękoma brudnymi od błota i zgnilizny.

wp turystyka
Natychmiast do łazienki, odkręcam kran, nic. Po chwili z kranu wydostał się mały bulgot. Brak wody. Spojrzałam z utęsknieniem na sedes i zrezygnowałam z dalszego pobytu w łazience. Zewidencjonowałam wszystkie ciecze, które akurat były w domu: pół kubka herbaty po śniadaniu w pokoju młodszej córki, trochę wody w szklance na parapecie u starszej, woda po umyciu podłogi - około pół wiadra. Ta ostatnia raczej nie nadawała się do picia, ale uznałam ją z radością za "wodę toaletową". 
Inteligentnie i nowocześnie podchodząc do tematu włączyłam komputer z zamiarem sprawdzenia na stronie dostarczyciela wody, co dalej zamierza z tą awarią zrobić.
Przeczytałam: Dziś, ulica Kaliny, planowe wyłączenie wody w godzinach 8-15.

Była 8.15. Wytrzymałam do 11.30. Potem przeniosłam się do mamy.

Jaki z tego wniosek? Mama musi mieszkać na innej ulicy!





sobota, 25 lutego 2017

pomocy

A ponieważ wierzę w niebywałe zbiegi okoliczności, więc uprzejmie proszę o pomoc:

Moi przyjaciele poszukują dojścia do prof. Mirosława Ząbka, neurochirurga z Warszawy (szpital bródnowski).
Chodzi o bardzo pilną konsultację neurochirurgiczną u 19-letniego chłopaka.

Może ktoś z Was zna osobę, która już przechodziła tą samą ścieżką i ma doświadczenie w takich sprawach?
Albo może znacie kogoś, kto tam pracuje i podszepnie, jak się umówić na wizytę?
A może pan profesor to Wasz wujek?

I może uda się pomóc ludziom, którym się właśnie cały świat zawalił...

pasjansami

- Kalinko, był u mnie znajomy. Powiedział, że pokaże mi na komputerze stronę z takimi wspaniałymi pasjansami. I on tak zrobił, że nie mogę teraz hasła wpisać...
dreamstime
- Mamo, włącz komputer, zobaczę.
    
- Bardzo dziwne, mamo, ale nie działają ci niektóre klawisze na klawiaturze. Nie działa 7 i 8, p i backspace... Nie wylało ci się czasem coś na klawiaturę ostatnio?
- Tak, wylało, ale wszystko zdążyłam wytrzeć, więc to na pewno nie od tego.
- Musiałaś czegoś jednak nie wytrzeć.
- Czyli sądzisz, że to nie ten znajomy coś zepsuł?
- Nie, podejrzewam, że to jednak ty.
- To szkoda.

piątek, 24 lutego 2017

pinu

Dzwoni telefon. Obcy numer.
- Pani Kalino, dzwonię w imieniu pani mamy. Ona wyłączyła przypadkowo telefon, wpisała raz pin i okazało się, że jest zły. Zaraz spróbuje wpisać drugi raz, to może będzie już wszystko w porządku i włączy jej się telefon. O, jednak nie. To też zły pin. Pani mama pyta, czy ma próbować trzeci raz.
zapytaj, onet.
- Nie, niech nie próbuję. Ja zaraz przyjadę do niej i pożyczę jej nasz nadliczbowy telefon. A nie ma gdzieś zapisanego tego pinu? Może na karteczce w kalendarzu? W starym notesie? Na tablicy ogłoszeń?
Przytłumiony głos w słuchawce:
- Pani mamo Kaliny, córka pyta, czy ma pani zapisany gdzieś ten pin.
Mija najdłuższe siedem sekund w życiu Kaliny.
- Pani Kalino, jest pani? A tak, mama ma zapisany pin. W notatkach w telefonie...

środa, 22 lutego 2017

potwierdzający

Aby zamówić dziecku obiad w szkole, muszę się zalogować na stronie firmy obiadowej.
Aby się zalogować, muszę się najpierw zarejestrować.
Aby się zarejestrować, muszę najpierw podać swojego maila i poczekać, aż mi na niego przyślą link potwierdzający.
ChinaSmack [za:] Podglądanie Chin
I teraz czekam na link.
Za moment nie będzie sensu zamawiać tego obiadu, bo będzie już jutro po obiedzie.
Nadal czekam.
Co chwilę sprawdzam na skrzynce - nic.
Na stronie firmy obiadowej zauważam ikonkę z napisem: Nie dostałeś linka potwierdzającego?
Klikam uszczęśliwiona. Oznacza to, że są nas tysiące.
Czekam na nowe potwierdzenie.
Mija kolejny rok świetlny.
Zaczynam się zastanawiać nad sensem życia.
A może szybciej będzie samemu dowozić obiady podczas dużej przerwy?
Nadal czekam.
Zgłodniałam od tego czekania. Nieuchronnie zbliża się pora jutrzejszego podwieczorku.
Czy oni teraz dadzą mojej córce ten przeterminowany obiad?
Może pomyłkowo
podałam adres mailowy swojej drugiej skrzynki? Sprawdzam. Nic.
Na horyzoncie intelektu, gdzieś w okolicach podświadomości, zaczyna się pojawiać mały napis.
Jest coraz większy.
Układa się w litery: spam! Muszę sprawdzić spam.
Życie jest piękne! Potwierdzam, zamawiam, zamykam laptopa.
Jestem dumną ze swoich osiągnięć matką, a moje drugie imię to Sukces.

- Mamo, zapomniałam ci powiedzieć, że jutro lekcje wcześniej się kończą i musisz mnie odebrać przed obiadem.



wtorek, 21 lutego 2017

dolegliwościom

Harry Potter Wiki
- Dostałam przepis na eliksir przeciw wszelkim dolegliwościom. Składa się on z czosnku, grejpfrutów, pietruszki, imbiru, miodu i kurkumy. Kupiłam wszystkie produktu i dopiero w domu zauważyłam, że "wszystkie" nie oznaczało grejpfrutów. Następnego dnia dokupiłam je i szczęśliwa zabrałam się za przygotowanie eliksiru. Ku mojemu zdumieniu, nie było pietruszki. Sama rano dałam ją śwince jako wyłącznik piszczenia. Dokupiłam pietruszkę i wtedy się okazało, że ilość imbiru jest już niewystarczająca (piję imbir zamiast herbaty...). Gdy już przyniosłam do domu imbir, zajrzałam do pojemniczka z czosnkiem i to mnie już zdenerwowało. A piszę to wszystko, bo właśnie skończył się miód.
Eliksir przeciwwszystkowy chce mnie wykończyć?!
Ten, co powinien pomagać!?

Czy jest na sali lekarz? Taki, co umie dobić?

poniedziałek, 20 lutego 2017

myjnię

- Pojechaliśmy z mężem na myjnię samoobsługową. Pojawiła się potrzeba odkrycia pierwotnej barwy mojego samochodu. Dodatkowo mąż chciał mnie nauczyć, jak się obsługuje urządzenie, zwane myjką ciśnieniową, żebym przy następnym pokryciu karoserii kilkucentymetrową warstwą błota i kurzu, umiała sama dokonać ablucji. Tu "wjedź jeszcze głębiej", tu "wrzuć monetę" - wszystko szło mi naprawdę dobrze. Aż nadszedł wieczór i poranek dzień siódmy, czyli "weź do ręki dyszę i naciśnij". Wystarczyła nanosekunda. Odrzut jak przy armacie Kmicica spod Częstochowy i kłęby pary zaskoczyły mnie dość znacznie. W kolejnej nanosekundzie mój mąż stał z dyszą w ręku i podziwiał, jak szybki mam start podczas sprintu.

jeja.pl
     W drodze powrotnej zostałam oficjalnie powiadomiona, że najbliższa myjnia, na której panowie myją samochody techniką "ręka, gąbka, kupa piany", znajduje się na parkingu przy centrum handlowym.



niedziela, 19 lutego 2017

okularów

forum.bron.pl
- Nie skarżę się, ale bardzo mi się wzrok pogorszył. Nie dość, że nie mogę nic przeczytać bez okularów do czytania, to jeszcze nic nie widzę na odległość, bez okularów do dali.
- I mówisz mi to, bo sądziłaś, że ja tego nie widzę? Ja? Idealny wzrok w obu oczach?!

środa, 15 lutego 2017

marcu

Połowa stycznia, przez telefon:
gulf job portal
- Mamo, właśnie cię zarejestrowałam do lekarza, ale nie mam gdzie zapisać daty wizyty. Możesz sobie wpisać od razu w kalendarz? 15 lutego o 16.00. Już? No, to przypomnij mi kilka dni wcześniej, żebym z tobą przyjechała.

Początek lutego, przez telefon:
- Mamo, sprawdź w kalendarzu kiedy masz tę wizytę u lekarza, bo będę ustalać terminy moich spotkań.
- Kalinko, ta wizyta jest dopiero za miesiąc.
- A nie w lutym?
- Nie. W marcu. 15 marca.
- Mamo, a sprawdź w kalendarzu, czy to jest środa. Bo lekarz przyjmuje tylko w środę, a mnie się jednak wydaje, że to w lutym miało być.
- Nie, 15 marca, środa. Wszystko się zgadza.
- No to super. I przypomnij mi kilka dni wcześniej, żebym z tobą pojechała.

15 lutego, w południe:
- Kalinko, zadzwoniła do mnie pani z rejestracji od tego lekarza, że wizyta jest przesunięta na 18.00.
- Mamo, mi jest wszystko jedno, przecież to za miesiąc. Tylko przypomnij mi odpowiednio wcześniej, żebym z tobą pojechała.
- Toteż ci przypominam. Dzisiaj jest ta wizyta.
- Jak to? Nie w marcu?
- No też się dziwię. Musiałaś mi, Kalinko, źle powiedzieć. Ja cały czas się dziwiłam, że ty tak o tym marcu i marcu...

15 lutego, wieczorem, w samochodzie:
- Wiesz, Kalinko, ja tego zupełnie nie rozumiem. Dlaczego ona nas wyprosił z gabinetu?!
- Bo rok temu byłaś u innego lekarza. I ten dzisiaj powiedział, że cię nie zbada, bo nie i już.
- Ale czy on tak mógł?
- Nie.
- To dlaczego tak zrobił?
- Bo kawał gnoja z niego. Pocieszające jest tylko to, że dziś wieczorem możesz się pomodlić, żeby nabawił się opryszczki narządów rozrodczych.
- E, no wiesz...
- Jeśli on cię wyrzucił z gabinetu, to powinien mieć po tobie jakąś pamiątkę. Opryszczka będzie akurat w sam raz. I żeby go tak swędziło, jak nam teraz przykro.

schroniska

- Orzechowie mają pieska ze schroniska. Przez pierwszy miesiąc piesek był nie pieskiem, a aniołem ze schroniska. Reagował na nowe imię, grzecznie chodził na smyczy i niczego nie gryzł.
schronisko w Katowicach
    Najpierw minęła mu cecha "niczego nie gryzł". Za pierwszym razem Orzechowie znaleźli wytłumaczenie dla zjedzonych skarpetek ("to nie pieska wina, że chłopcy zostawili na podłodze skarpetki!"). Za drugim razem też można było w zasadzie uznać, że piesek jest niewinny ("ten dywan musiał pachnieć sokiem, który się tu kiedyś wylał, pamiętacie? W 1998, na Sylwestra. Co za zdolny piesek, że wyczuł!"). Ale za trzecim razem, gdy piesek zżarł nową myszkę od komputera, która leżała na biurku, umysły Orzechów jakby się zamknęły na poszukiwanie nowych usprawiedliwień. Spojrzeli na pieska nieco krzywym wzrokiem, co spowodowało, że piesek się zasmucił i wszystko zostało wybaczone.
     Potem minęła cecha "reagował na nowe imię". Właściwie można to uogólnić na: przestał reagować na cokolwiek. Fakt pobytu pieska w schronisku, a potem w domu zastępczym, został uznany przez Orzechów za dostateczny powód, aby zrozumieć, że piesek spuszczony ze smyczy wraca do domu wtedy, gdy naprawdę jest mu zimno i zaczyna się bać, że znowu jest bezdomny.
     Gdy cecha "chodzi grzecznie na smyczy" zamieniła się w "ciągnie jak dziki koń", Orzechowie zapisali się na tresurę. Pieska też.
     Ale i tak miłość kwitnie. We wszystkich kierunkach.

  

wtorek, 14 lutego 2017

czytania

Macksey
- Mam kryzys czytelniczy. Ciągła praca z tekstami powoduje, że straciłam radość z czytania.
- To straszne. A od kiedy tak masz?
- Od wczoraj.

niedziela, 12 lutego 2017

wąchalniczo

filmweb
    Poszłam z córkami do restauracji. Usiadłyśmy przy stoliku, zaczęłyśmy czytać menu i wtedy zorientowałam się, że obok mnie siedzi Smród. Prawdziwy, nachalny Smród. Spytałam córek, czy też czują, ale nie. Smród siedział tylko obok mnie. Rozejrzałam się dyskretnie dookoła, żeby znaleźć źródło Smrodu, ale nikt nie dawał nadziei na bycie jego przyczyną. Po zjedzeniu obiadu przeszłyśmy do samochodu. Smród ze mną. Nakazałam pilne poszukiwanie pod podeszwami butów, gdyż Smród zdecydowanie sugerował, iż pochodzi od psiej miny przeciwpiechotnej. Podeszwy córek były czyste. Wszystko wskazywało na to, że to moje buty są źródłem Smrodu. Na skrzyżowaniu wykonałam kwiat lotosu połączony z saltem mortale i rozpoznanie było jednoznaczne: moje buty też są czyste. Po wejściu do domu zarządziłam natychmiastowe wąchanie wszystkiego, co było z nami w restauracji. Kurtki, czapki, rękawiczki, szaliki, czapki - żadnych sukcesów. I wtedy powąchałam spód mojej torebki. Boże najświętszy, jaki fetor! Musiałam położyć ją w coś naprawdę skondensowanego wąchalniczo, bo cuchnęła  tak strasznie, że wątroba przekręcała się trzykrotnie wokół własnej osi.
     Natychmiastowe ewakuacja wszystkiego z torebki (zebrała się spora góra przedmiotów zaginionych od lat) i pranie w warunkach autoklawowych uratowały sytuację.
     Martwię się tylko, że dość długo siedziałyśmy w restauracji i wszyscy, zajmujący sąsiednie stoliki naprawdę sporo czasu męczyli się, czując to samo co ja...