choruję

Zadzwoniła, że ma złośliwy nowotwór. Jest w trakcie chemii. Nastawiła się do sprawy zadaniowo, odhacza kolejne punkty do zdrowienia. Znajduje sobie zajęcie. Napisała książkę dla dzieci, chce ją wydać. Tryska energią i optymizmem.

Chemię ma zawsze w piątek, do poniedziałku daje radę, potem leży. 

Kalina słuchała i uczyła się zorganizowania i determinacji. 

Coraz więcej znajomych choruje. Coraz bardziej chorują. 

polecam

 https://pl.wikipedia.org/wiki/Z%C5%82udzenie_ponadprzeci%C4%99tno%C5%9Bci

Ciekawe to.

Polecam.

Daje do myślenia.

chemią

- Mamo, wytłumaczysz mi coś z chemii? - pyta córka Kaliny, kładąc się obok Kaliny w sypialni.

    Kalina ogląda zeszyt, ale nie pamięta. Nie umie. 

- Daj mi jeden dzień, to sobie to przypomnę i ci wytłumaczę - proponuje Kalina, która w liceum i na studiach uwielbiała chemię.

- Szkoda czasu - odpowiada córka, spełzając z łóżka. - Mam z chemii dobre oceny, jedna jedynka najwyżej obniży mi średnią, a wolę ten czas wykorzystać na matmę. Myślałam, że to się da ogarnąć w pięć minut.

Wyszła.

A Kalina siedzi nadal, patrząc w okno.

Gdy Kalina była młoda, nie umiała ekonomicznie gospodarować czasem i uczyła się głupot. Teraz jest inaczej. Młodzież wie. Przynajmniej młodzież, która co wieczór uwala się na łóżku obok Kaliny. Z chemią lub bez chemii. Ale zawsze z "chemią".