spełnieniem

Wiosną Kalina posiała w ogrodzie kilka wersji łąki kwietnej i to, co teraz się wydarzyło, jest spełnieniem marzeń Kaliny.

Obfita, barwna łąka kwietna. 

Obok kwiatów botwina, koper i rukola.

Pszczoły i trzmiele przylatują na potęgę, z nogami oblepionymi pysznościami z kwiatów Kalinowych.

brakować

Jutro starsza córka wylatuje do Hagi przez Kopenhagę. No nie zrozumiem tego nigdy, że taniej jest lecieć dwukrotnie dłuższą trasą niż bezpośrednio, ale ja to się nie znam...

Wylatuje, więc pakuje się, szykuje walizki, zbiera po domu swoje rzeczy. Już tęsknię. Już wiem, jak bardzo będzie mi jej brakować. Jak bardzo będzie tęsknić młodsza córka. 

Młodsza też planuje studiować na zachodzie. Myśli o Danii.

'To za dwa lata zostaniecie z mężem sami w domu" powiedziała koleżanka i odebrała mi powietrze z płuc. 

przytaszczyły

Kalina i jej mąż mają garaż. Garaż, czyli magazyn śmieci, zbieranych przez kilkanaście lat.

Worki z klockami lego, zabawkowa kuchenka, koń na biegunach, krzesełka do namiotu i inne, podobne przedmioty.

Są tam też dwa worki z ciuchami Kaliny z czasów, gdy Kaliny było mniej a grawitacja nie była jej wrogiem.

I właśnie wczoraj córki Kaliny postanowiły przejrzeć "stare rzeczy mamy". Przytaszczyły worki do domu i się zaczęło przymierzanie.

Niezwykłe doświadczenie: zobaczyć własne ciuchy sprzed kilkunastu lat, idealnie pasujące na dwie młode kobiety. 

I odgłosy "jakie to ładne", "to chcę", albo "nosiłaś coś takiego!?".

Teraz rzeczy z garażu suszą się na balkonie, a Kalina żałuje, że pozbyła się dawno temu pięknych sukienek po swojej babci...

 

poślizgów

Jechaliśmy na wakacje w największej możliwej ulewie. I jak to w życiu bywa, właśnie wtedy w oponie zrobiła się dziura wielkości Rowu Mariańskiego. Na drodze ekspresowej. Assistance, laweta, brak możliwości wejścia na lawetę całej rodziny, organizowanie ewakuacji, przepakowywanie się - same atrakcje.

Wróciliśmy do domu po drugi samochód. Mniejszy. Przepakowaliśmy nasze rzeczy z walizek w miękkie torby, żeby upchnąć je w znacznie mniejszym bagażniku. I tak, w okropnej ulewie dojechaliśmy na miejsce, chociaż samochód po drodze zachowywał się dziwnie. Nie dał się równo prowadzić, tylko ślizgał się na drodze, szczególnie na zakrętach.

Drugiego dnia pobytu spory huk spod maski drugiego samochodu zatrzymał nas na wąskiej, acz uczęszczanej drodze. Urwała się rurka od czegoś ważnego. Bez szans na dalszą jazdę. Assistance drugiego samochodu, druga laweta, samochód zastępczy. Nasz samochód trafił do serwisu. Będzie naprawiany już po naszym powrocie do domu. 

Dziś zadzwoniono do nas z serwisu - samochód jest już naprawiony, ale gdy panowie go przestawiali, zauważyli, że dziwnie ślizga się podczas jazdy, szczególnie na zakrętach. 

- O panie drogi, tak się nie da jeździć. My to panu naprawimy - rzekł pan z warsztatu, a Kalina pomyślała, że to nieprawda, bo przecież jechała tak całą drogę w koszmarnej ulewie. Ale Kalina jeździ spokojnie, więc co tam ona wie.

W ten sposób Kalina będzie miała samochód z nową rurkę i bez zbędnych poślizgów. 

Podsumowanie wakacji:

trzy samochody, dwie lawety, cholerne ulewy, stresy i ciągłe przepakowywanie się do kolejnego samochodu.

osiemdziesiątce

Teściowie Kaliny są po osiemdziesiątce. To cudowni ludzie, ukochani dziadkowie obu córek Kaliny. Kalina nosi w sobie doświadczenie opiekowania się swoimi rodzicami i nie umie patrzeć na stare osoby bez lęku. Boi się Kalina starości, konieczności zmagania się z fizjologią, nieelastycznością psychiki i intelektu.

- Wspaniale was widzieć - powiedział teść, gdy już przywitał się z synem, synową i wnuczkami. - Usiądźcie sobie tutaj i poczekajcie, bo muszę dokończyć podlewanie kwiatów.

Cztery rośliny w doniczkach. Umówiona wizyta. 

Kalina wie, że osoby po osiemdziesiątce nie umieją zmienić planu. Nie umieją przestać robić tego co zaczęły. Tracą hierarchię i priorytety. I po tym ocenia Kalina starość swoich teściów. Rozłożenie łyżeczek do szuflad staje się ważniejsze, niż rozmowa. 

Będzie gorzej. 

Kalina pamięta swojego tatę, który zamiast cieszyć się spotkaniem z córką, robił sobie przez kwadrans herbatę. Której ostatecznie nie wypijał. 

Kalina wie, że starość to jedyny sposób, żeby żyć długo. I co z tego, że wie?

sponsorem

Sponsorem dzisiejszego dnia jest słowo "sraczka".

Kalina weszła do domu. Z trudem. Zza węgła wychyliła się twarz męża: 

- Czy ktoś chce iść do łazienki, bo będę się kąpał?

- Mam sraczkę - powiedziała Kalina i spojrzała na męża błagalnie.

- No dobra - powiedział niechętnie. - Wygrałaś...

spodenki

 Kalina została oprowadzona po nowej szkole. Wszystko inaczej w niej niż w starej.

"Można się przyzwyczaić" - powiedział dyrektor w krótkich spodkach.

Kalina czuje, że będzie dobrze. Krótkie spodenki dają nadzieję, że szkoła może być fajnym miejscem.

będzie

Nadchodzące dni będą kluczowe. Poważne sprawy zdrowotne do rozstrzygnięcia.

Starsza córka Kaliny ma od dziś aparat na górnym łuku. Przyzwyczaja się do życia bez chrupiących skórek od tostów. 

Wakacje pod znakiem zapytania. Czekamy na diagnozy. 

Kalina będzie pracowała od września dodatkowo w drugiej szkole - autorskiej, teatralnej, niezwykłej. 

Co to będzie, co to będzie...

rdzewieć

 Odkruszają się różne kawałki od siebie, zupełnie jakby rzeczy zaczynały rdzewieć. 

A może to ja nie umiem już konserwować. 

A może to ja widzę teraz więcej wad.

Jestem przestraszona i zdenerwowana. 

Podobno jest różnica między lękiem a strachem. 

Nie czuję jej. 

Mam strach o lęk i lęk przed strachem.

różnica

Kalina spakowała do samochodu gruby sweter, dwie pary pełnych butów, sztormiak i dżinsy. A na siebie zakłada jutro ukochaną cieniutką, flanelową sukienkę bez rękawów.

Zacznie Kalina dzień w klimacie subtropikalnym, a wieczorem dotrze do klimatu "jasna-cholera-jak zimno".

- Mamo, u nas strasznie wieje, leje i jest bardzo zimno - ostrzegła starsza córka, która jutro spodziewa się odwiedzin swojej mamy. 

Niestosowna różnica temperatur. Niestosowna.

Spędzimy w Hadze ponad tydzień, odwiedzając nasze ulubione pchle targi i sklepy vintage. I znowu Kalina będzie oglądała na wieszakach sukienki prawie po babci Marii, które obecnie kosztują dziesiątki euro. 

aparaty

Córki Kaliny będą miały za dwa tygodnie zakładane aparaty ortodontyczne.

Będzie się działo...

korzysta

Kalina ma wspólne konto na audiotece z kolegą męża z pracy. Oboje dokupują książki, dzięki czemu mają dostęp do tego co sami wybrali i do tego, co wybrał współczytacz. I tak od lat. 

Dziś po raz pierwszy pojawiła się informacja na ekranie smartfona Kaliny: z tego konta korzysta ktoś na innym urządzeniu. I Kalinę wyrzuciło w samym środku samego środka ciekawej powieści.

Kalina sprawozdała mężowi. Ten spojrzał w służbowy kalendarz i powiedział: zaloguj się znowu o 13.30. Wtedy Szczepan ma ważne spotkanie.

Tak się stało.

Porządny pracownik z tego Szczepana. Nie spóźnia się na spotkania. :-)

językowo

 Ostatnio często zrywa mi się internet. Ostatnio często przerywają mi się rozmowy telefoniczne. 

Zastanawiam się, czy to jakaś poważniejsza sprawa, czy chwilowa niedyspozycja któregoś z okolicznych kabli. 

Ale nie o tym...

Gdy zrywa się internet, na ekranie komputera pojawia mi się napis: kurza twarz!

Poprawia mi on humor. Gdyby pojawiał się "przepraszamy za awarię", byłabym zła. Ale "kurza twarz" to kwintesencja tego, co odczuwam, wyrażona w najbardziej elegancki sposób, jaki mogłabym wymyślić.

Mam przyjaciółkę, polonistkę, która jest niezwykle sprawna językowo. Potrafi komuś wbić ostrze w serce jednym słowem, a mordowany nawet nie wie, że padł ofiarą inteligencji i wysublimowania. Wspomniana polonistka nigdy nie przeklina, nigdy nie używa wulgaryzmów, ale w chwilach wzburzenia mówi coś eleganckiego i stosownego. I gdy usłyszałam z jej ust "motyla noga", gdy dowiedziała się, że ma niechciane zastępstwo, miałam ochotę złożyć hołd językowi polskiemu. 

No bo czyż może być coś piękniejszego, niż motyla noga?! I wulgarnego jednocześnie?!

koncertowo

Kalina koncertowo dziś zaspała. Obudziła się o 7.35. Zajęcia z dziećmi zaczynały się o 8.00.

W kategorii cudu należy rozważać to, że Kalina zdążyła do pracy. 

Mycie zębów podczas robienia herbaty, suchy chleb do ręki, pierwsza para butów która wpadła w ręce.

Ból głowy na długie godziny.

Wczoraj były u nas 3 burze. Ciśnienie zmieniało się co kilka godzin: z niskiego na bardzo niskie, potem znowu jeszcze niższe i wreszcie takie, że można już było tylko leżeć i dyszeć. 

Nie narzekam na lato. Zima jest zła i nawet przed burzą nie tęsknię za mrozem ;-)

zmienić

W nieistniejącym notesiku pt. "Co Kalina chciałaby zmienić w sobie" powinien znaleźć się wpis: 

Kalina chce nie być wrażliwa na straszenie. Kalina chce umieć natychmiast ocenić, czy informacja jest stresorem bez znaczenia, czy też należy ją potraktować poważnie. 

Tego Kalina nie umie, często "jest pod wpływem" złych informacji i zamartwia się od rana do rana (bez pomijania nocy).

Kalina jest wrażliwa na wszelkie "zrobiłaś to źle", a także na "jeszcze tego nie zrobiłaś?". 

Kalina źle znosi wszystkie "chyba mam raka" oraz "nie mam za co żyć". 

Kalina traktuje takie deklaracje poważnie, obmyśla działanie, wdraża przygotowanie do pomocy, a najczęściej okazuje się, że rak u koleżanki to ból paznokcia od wczoraj, brak funduszy to pierwszy w życiu debet na koncie, a niedotrzymanie terminu nie ma żadnego znaczenia. 

Oprócz tego, że pozbawiło Kalinę snu. 

temeratury

Kalina ogarnęła świadectwa, arkusze ocen i swoich uczniów. Temperatury podczas rajdu Kalina nie ogarnęła. Ponad 30 'C w cieniu. Dzieci się gotowały.

- Pani Kalino, pani jest jedyną wychowawczynią, która zorganizowała dzieciom wcześniejszy powrót z rajdu do domu - powiedziała uczennica z klasy Kaliny. Zrezygnowaliśmy po półmetku. 

Kalina patrzy na dzieci ze swojej klasy tak, jak chciałaby, żeby były traktowane jej dzieci. 

Kalina wierzy, że dobra energia wraca. Co do złej, Kalina ma wątpliwości. Jest kilka osób, które bezustannie emanują złą energią, a jakoś jeszcze piorun ich nie trafił. Być może jest to kwestią czasu... 

duchota

Kalinie zrobiło się dziś słabo w szkole. Upał, brak snu, duchota, stresy i wszystkie te sprawy, na które zwykle zrzuca się winę w takich sytuacjach.

Uczniowie się nie zorientowali, Kalina zdążyła wyjść z sali.

Koleżanki z pracy natychmiast zajęły się wszystkich: dziećmi, dyżurem podczas przerwy, wodą, jedzeniem, rozmową. Nauczycielki. Najniższe pensje, najwyższa empatia. 

arkuszy

Na dzień przed drukowaniem świadectw szkolnych minister zmienił rozporządzenie o ich wyglądzie. Świadectwa są od lat drukowane z wersji elektronicznych arkuszy ocen. Firmy, zajmujące się obsługą informatyczną szkół muszą w krótkim czasie zmienić formularze dziesiątek rodzajów świadectw i arkuszy ocen. 

Czekamy, co chwilę sprawdzając, czy system już działa. 

Wszystkie szkoły w Polsce będą drukowały świadectwa w tym samym czasie - jest dość prawdopodobne, że system padnie, co zdarza się od czasu do czasu w tego typu sytuacjach.

Dziękujemy panu, ministrze, za emocje, których nam pan dostarczył. 

A tak przy okazji - dobrze się pan bawi? Bo my już nie....

idioty

 Kalina będzie  prawdopodobnie nominowana do nagrody imienia Największego Idioty, w kategorii "Osoba, ściągająca na siebie same problemy".

Jeśli na każdego człowieka przypada statystycznie taka sama ilość głupich problemów, to wiele osób powinno Kalinie wysyłać kwiaty co miesiąc, w podziękowaniu za to, że ich statystyczna część problemów spada na Kalinę. A w zasadzie, że sama je Kalina sobie dokłada do swojego przydziału.

czyta

Kalina wie, że jeśli ktoś pisze ciekawie, to nie ma znaczenia o czym pisze. Kalina ceni niezwykle formę, uwielbia refleksję, powolność, wchodzenie pomiędzy słowa i szukanie drugiego dna.

I ku własnemu osłupieniu, z wypiekami na twarzy czyta teraz Kalina wymianę korespondencji między dwoma wielbicielami piłki nożnej. Dyskutują o mistrzostwach świata w Brazylii. I gdy czyta Kalina ich relacje z meczów, ich refleksje, i razem z nimi przeskakuje Kalina z tematu na temat, goniąc uciekające dygresje, nie chce Kalina iść spać i zarywa noce.